Dahil sasali sana ako sa bench m&g promo… Pero may mas goodnews!! (Taken with instagram)

haha! lol. was so sleepy that time. xD 

what i was trying to say.. “I THINK I DON’T KNOW HOW TO USE TUMBLR ANYMORE.” hahaha! stoooped mee!

anyway! have a good day, night :)

been so busy this summer! hehe. I think i know don’t how to use tumblr anymore.. haha! 

take care everyone! 

STAY HAPPY, INSPIRED, MOTIVATED. :) SMiLE!

in-my-arms-rescue-me:

7th of May 2009… Ito na siguro yung araw na hinding-hindi ko makakalimutan. Ito na yung pinaka malungkot at pinaka masakit na araw sa buhay ko. Ito ang araw na tinawag na ni god ang mahal na mahal kong Papa.

Close ako sa papa ko. Kami kaya partners in crime nun. Lagi namin inaasar noon si mama. Kapag mainit naman ulo ni mama, sa akin nag-susumbong yun. Lagi niya kong ginagala, nanonood ng kami ng sine.. Father-daughter bonding ba. Magaling din siya magbigay ng advice, alam niya yung sasabihin. Lahat din ng tanong ko, nasasagot niya. Sobrang mahal ko yun at alam ko na sobrang mahal din niya ko.

Daddy’s Girl daw ako. Kay Papa din ako nagmana at Di mo maipagkkait na anak nya ko dahil halos lahat nkuha ko sa kanya. Spoiled din ako ni papa. Lahat ng gusto ko binibigay niya. Sabi nga ni mama, nung bata ako, ayaw daw ni papa na yung damit ko mumurahin. Haha. Kapag galing sa pag deliver ng gawa nmin yun, madalas may pasalubong sa akin. Only girl kasi ako, eh gustong gusto daw ni papa magkaroon ng anak na babae. Nung lumalaki ako, paborito kong kumakandong sa kanya. Paborito ko din syang yakapin. Lagi din niyang hinihimas yung buhok ko bago matulog. Lagi pa akong pinapatawa. Nakakamiss grabe.

Si Papa, mabait na tao yan. Nung burol niya, ang daming tao lagi every night. Nung last night na, sobrang daming tao. Not exaggerating pero ang dami tlga. Kahit malayo pinaglibingan sa kanya, ang dami pa rin sumama. Dun talaga napatunayan ko kung gaano kabait ni papa at mahal na mahal siya ng ibang tao. Hindi naman siya kagawad or something, simpleng tao, kaibigan.. Pero the best Kong Ama. Good Provider. Siya nag-aasikaso ng negosyo nmin kahit sa kalagayan niya. Bago niya kami iwan, sinimulan niya tong bahay namin ngayon. He’s the best father at sobrang hirap ng wala sya.sobrang masakit nung nawala siya.

Biglaan kasi yung nangyari, tsaka di namin alam na iba na pla yung pamamalat niya. May 6 biglang sumuka na lng siya ng dugo, umuwi lng ako galing ospital, kasi sabi niya okay na siya, before 2am ng may 7th, wala na. Acute Pnemonia na pala. Naalala ko pa yung huling sinabi ko sa kanya, sabi ko mag-pagaling siya, pero siguro time na din niya. Na-mild stroke na kasi siya ng year 2000, muntik na siyang kunin sa akin ng maaga, pero na paralyze naman left part niya, since nun wala na siyang bisyo. And nung march ‘09 na ospital siya, stomach pains pero nging okay na ulit. Kung oras na talaga, oras na talaga.

Masakit pa rin hanggang ngayon. Masakit pa rin siguro kahit ilang taon pa ang lumipas. Di mo din kasi maiiwasan ma-miss. May moments na bigla ka nlng malulungkot kasi naaalala mo. This kind of pain, there’s no moving on eh, no forgetting. You just have to learn to live with the pain. Accept the hard reality. I Just think that he’s in a better place and his hardships are now over, he’s with god, and he’d lived a happy life.

Papa.. Miss na miss na kita! Magkikita din ulit tyo. I love you!

You’ll be my reality someday. :) .. Practice practice na daw kami pumirma. :)) (Taken with instagram)

And Happy 2nd Birthday naman to Xian! My gwapo and super kulit na nephew! :) sabay sila. (Taken with instagram)